پارتیشن

تک-جداره

پارتیشن یک تحول عظیم در دکور داخلی به وجود اورد که از اواخر دهه ۵۰ شکل گرفت. در دهه ۲۰ و ۳۰ میلادی هم در امریکا و هم در اروپا تناقضات زیادی به وجود آمد. در المان جنگ انقلاب و بحران اقتصادی به بیکاری گسترده، فقر و کمبود مسکن انجامید. طراحی صنعتی مدرن از بطن مشکلات و مسایل نظری در حوزه اصلاحات اجتماعی پدیدار شد. در تقایل با چنین محیط ناآرامی ثروتمندان همچنان مانند سابق به زندگی خود ادامه دادند و زندگی اجتماعی خود را بر محور فرهنگ، تفریح، ورزش و گونه ای لذت طلبی عنان گسیخته پایه ریزی کردند. بعد از پاریس، برلین به مرکز فرهنگی و اقتصادی اروپا تبدیل شد.

در همین زمان ایلات متحده غرق در موسیقی و رقص بودند. (موسیقی جاز، رقص سوینگ، رقص چارلستون) افرادی چون بنی گودمن، جوزفین بیکر و فرد آستر در اروپا نیز به اندازه نیویورک از معروفیت برخوردار بودند. فرهنگ عامه آمریکایی به سرعت به کشورهای دیگر صادر می شد. عصر هالییود به سرعت در حال شکوفایی بود، این مرکز سینمایی کالیفرنیا، فیلم های تاریخی گوناگون، نمایش های تلویزیونی بوزبی برکلی، کمدی های برادران مارکس، فیلم های موزیکال آستر و راجرز را تهیه می کرد و همگی آن ها بر زندگی، مد، پارتیشن ، طراحی صنعتی و حتی اخلاق تاثیر فراوانی بر جای می نهادند.

گسترش تجارت بین المللی و توسعه سیستم های جدید حمل و نقل، چالش های جدیدی برای طراحی صنعتی پدید آورد. کشتی های تفریحی، بالن ها و هواپیما، سوییت های لوکس، هتل ها، سالن های قصر مانند سیماها و فروشگاه های بزرگ همگی باید طراحی و مبله می شدند.

همه گیر شدن بین المللی برق، محصولاتی نظیر رادیو، تلفن، تلویزیون، لامپ، ساعت، لوازم خانگی به ارمغان آورد که آن ها نیز می بایست بر پایه فن آوری جدید طراحی می شدند. اکنون تبلیغاتی که از طریق رسانه های جدید پخش می شد دستاوردهای جدیدی را در مد، لوازم آرایش و اشیای تجملی نظیر جعبه های سیگار و شیشه عطر و ادکلن و ابزار تغییر دکوراسیون مانند کمد، مبل و پارتیشن عرضه می کرد. این دوران فقط عصر مجتمع های اپارتمانی برای اقشار گوناگون نبود، بلکه عصر طراحان بزرگ مد، کوکوشانل و ژان لاون نیز به شمار می رفت. طراحی صنعتی اکنون به خود زندگی مدرن و توسط فوتوریست های ایتالیایی به زیبایی سرعت اطلاق می شد. به این ترتیب طراحی مدرن نه فقط به سمبل منطق و پیشرفت بلکه به نماد قدرت اقتصادی و سیاسی نیز مبدل شد.

نظام بورژوایی در فرانسه، از جنگ جهانی اول نسبتاً بدون صدمه باقی ماند. در مبلمان و دکوراسیون تجملی این کشور نیز سبکی پدید آمد که منعکس کننده قدرت و بیانگر سبک زندگی براری بود. استادکاران ماهر فرانسوی نیز رقابت بین المللی در بازار جهانی را آغاز کردند. بنابراین بنا به درخواست بهترین مغازه های پاریسی، شرکت محافظه کار هنرهای فرانسه به همراه طراحان مهم آن زمان اقدام به برپایی نمایشگاهی کردند که تا حدی واکنشی در مقابل بر پایی ورک بوند آلمان در همان سال بود. نمایشگاه ها هنرهای تزئینی و صنعتی مدرن به دلایل متعددی که یکی از مهمترین آن ها جنگ بود، به تاخیر افتاد ولی سرانجام در سال ۱۹۲۵ در رماگرم این هیاهو در پاریس گشایش یافت.

پارتیشن و طرفداران مدرنیسم

در این نمایشگاه از طرفداران مدرنیسم استقبال خوشایندی به عمل نیامد: باوهاوس حتی معرفی هم نشد، ایالات متحده هیچ گونه علاقه ای باری حضور در نمایشگاه ابراز نکرد و پاویون دولسپری نووی لو کوربوزیه نیز نقادانه به مسئله جنجال برانگیز تعبیر و به حاشیه نمایشگاه تبعید شد.

آرت دکو کاملاً با اهداف مدرنیسم مخالف بود. این سبک نه فقط هیچگونه تلاشی در راستای تولید صنعتی انبوه کالاها نکرد بلکه تمرکز خود را بر طرح های منحصر به فرد هنرمندانه و با دست ساخته شده از جنس مواد گران قیمت و ارزشمندی نظیر پوست مار، عاج، کریستال و پوب های کمیاب قرار داد. در نهایت در برخی از آثار آرت دکو مواد مدرنی نظیر استیل، شیشه و پلاستیک به صورت ترکیباتی نامعقول مورد استفاده قرار گرفت ولی هدف اصلی همواره بهره گیری از ارزش دکوراتیو مواد بود نه کارآیی عملکردی شان.

آرت دکو جنبش متأخر پست مدرن، در ابتدا از فرم های دوره های تاریخی گوناگون و فرهنگ های ناشناخته بهره گرفت. این سبک که از آرت نوو الهام گرفته بو، تحت تاثیر سبک های کوبیسم، ساخت رایی و فوتوریسم، با سبک هندسی آبستره، خطوط زیگ زاگ گویا و استریم لاینینگ پویا را جایگزین خطوط منحنی آرت نوو ساخت.

فرم های منتخب تازه تزئیناتی هندسی بودند که عموماً بر پایه اشکال شش گوش، هشت گوش، بیضی، دایره، مثلث و متوازی الاضلاع پدید می امدند. علاوه بر این آرت دکو از کلسیسیزم، فرهنگ های پیش از کریستف کلمب، مصر و هنر آفریقا نیز به فراروانی اقتباس کرد و از این رو به صور گوناگونی گسترش یافت: گرایش کلاسیک و ظریف، گرایش ناشناخته و گویا و نهایتا مدرن. به این ترتیب عجیب نیست که مورخان هنر در باب تاریخ دقیق این سک هنوز با یکدیگر اختلاف نظر دارند. برخی سرآغاز آن را ۱۹۱۰ و برخی دیگر پس از ۱۹۱۸ می دانند. با این حال زمان اوج ان یعنی دهه ۲۰ . ۳۰ بر همگان آشکار است، اگر چه مطمئناً آنچه در ابتدا به سبک افراطی معروف بود، به مرور زمان عناصر مدرن و مواد صنعتی بیشتری را مورد استفاده قرار داد و باب سلیقه افراد بیشتری قرار گرفت. مانند انچه در لوازم آرایشی، پوشاک، مبلمان، پارتیشن و دیگر لوازم و ابزارهای مورد استفاده می بینیم.